Home Historia Parafia Przyroda Położenie Foto Linki O Autorze

 

Dorohucza położona w otulinie Nadwieprzańskiego Parku Krajobrazowego, posiada bardzo wiele walorów przyrodniczych. Sama bliskość rzeki Wieprz sprawia, że można ją zaliczyć do wsi o niespotykanym krajobrazie i unikatowej przyrodzie. Oprócz przepływającego w pobliżu Wieprza, w Dorohuczy możemy wyodrębnić projektowany rezerwat przyrody -  „Uroczysko Jezioro” i użytek ekologiczny  „Uroczysko Wisielnica”.

        

 

        Uroczysko Jezioro (Torfowisko Dorohuckie)

Obejmować ma kompleks torfowiskowy o powierzchni 37,34 ha z licznymi torfiankami, bagienkami i zakrzeczeniami, położony w rejonie Dorohuczy. Wody Torfianek zajmują prawie 50% powierzchni proj. rezerwatu. Występują tu interesujące zbiorowiska roślin wodnych, bagiennych i torfowiskowych.  Pod względem przyrodniczym i krajobrazowym uroczysko należy do najcenniejszych obiektów Nadwieprzańskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny. Z rzadkich gatunków występują tutaj: przęstka pospolita, okrężnica bagienna, jaskier wielki, rosiczka okragłolistna, kilka gatunków storczyków i rzadkich turzyc, a także relikt z epoki polodowcowej - brzoza niska. Fauna rezerwatu - stwierdzono występowanie 17 gatunków ważek (w tym dwóch gatunków rzadkich), 124 gatunków chrząszczy (w tym jednego gatunku nigdy w Polsce wcześniej nie notowanego), 8 gatunków płazów, 4 gatunki gadów (w tym żółw błotny) i 55 gatunków ptaków (w tym derkacz, podróżniczek, bąk, błotniak stawowy).

 

 

Uroczysko Wisielnica

Projektowany użytek ekologiczny znajdujący się ok. 0,5 km na północ od „Uroczyska Jezioro", w pobliżu Majdanu Siostrzytowskiego. Wchodzenie „w głąb" uroczyska jest niebezpieczne, bowiem występują tu liczne wyrobiska torfu, w różnym stopniu zarośnięte. Teren jest silnie zakrzaczony, dlatego są one niewidoczne. Wykształciły się tu liczne zbiorowiska wodne, szuwarowe, łąkowe, zaroślowe i leśne. W torfiankach stwierdzono zespoły: rzęs i spirodeli wielokorzeniowej, rogatka sztywnego, moczarki kanadyjskiej, żabiścieku pływającego i osoki aloesowatej, rdestnicy pływającej, grążela żółtego i grzybieni białych oraz okrężnicy bagiennej . Te dwa ostatnie zaliczane są do rzadkich na Lubelszczyźnie. Grupę zbiorowisk szuwarowych reprezentują: zespół skrzypu bagiennego, oczeretu jeziornego, pałek wąskolistnej i szerokolistnej, ponikła błotnego, kropidła wodnego i rzepichy ziemnowodnej, turzyc dzióbkowatej i zaostrzonej oraz mozgi trzcinowatej. Do rzadkich na Lubelszczyźnie należą zespoły turzyc: prosowej i tunikowej. Na niewielkich, kośnych łączkach panują zespoły turzycy zaostrzonej  oraz wiechliny łąkowej i kostrzewy czerwonej, a na ich obrzeżach - śmiałka darniowego. Spośród dominujących na tym terenie zbiorowisk zaroślowych do rzadkich w skali kraju zaliczany jest zespół brzozy niskiej i wierzby rokity. Ma on borealno - kontynentalny charakter. Najczęściej występuje w północno - wschodniej Polsce, rzadziej na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. W „Uroczysku Wisielnica" jego płaty zajmują znaczną powierzchnię. Częściej jednak występuje zespół wierzb pięciopręcikowej i szarej z udziałem gatunków chronionych: kruszyny , kaliny koralowej i rzadziej -porzeczki czarnej. Zbiorowiska leśne w „Uroczysku Wisielnica" to płaty łęgu jesionowo - olszowego z udziałem pokrzywy zwyczajnej lub sadźca konopiastego. Obrzeża uroczyska zajmują zbiorowiska synantropijne: rdestu ostrogorzkiego i uczepów , maliny właściwej i sadźca konopiastego. Z gatunków objętych ochroną prawną i rzadkich w skali kraju lub regionu stwierdzono następujące: grzybienie białe, grążel żółty, storczyk krwisty, brzoza niska, pływacz zwyczajny, okrężnica bagienna, groszek błotny, turzyca prosowa, świbka błotna. Zagrożeniem dla nich może być niekontrolowana eksploatacja torfu.

 

Źródła:

Przewodnik dydaktyczny po Nadwieprzańskim Parku  Krajobrazowym. Red Gajuś-Lankamer E. Wójcik A. M. Lublin 2002

http://powiatleczynski.pl/pobierz.php?id=19  [dostęp 12.11.2009]

http://www.zpkwl.lublin.uw.gov.pl/nadb.html   [dostęp 12.11.2009]